Tuesday, July 25, 2017

როგორ წერდნენ ცნობილი მწერლები





ერნესტ ჰემინგუეი მთელი თავისი ცხოვრება  გამთენიისას დგებოდა. მაშინაც კი, როდესაც სვამდა ექვს საათზე გვიან არ იღვიძებდა. მუშაობდა შუადღემდე. მას თაროზე ედო საბეჭდი მანქანა, მანქანაზე კი ფიცარი ედო, რაზეც ფურცლები ეწყო. როდესაც ამ ფურცლებს ბოლომდე დახარჯავდა, ნაწერს მანქანაზე ბეჭდავდა.  ხოლო როდესაც წერას ასრულებდა, დაწერილ სიტყვებს თვლიდა.




ჯეიმს ჯოისს არ ჰქონდა რეჟიმი, ეძინა 10 საათამდე, საწოლში მიირთმევდა ყავას და ფუნთუშებს.  გამოიუშავებდა ინგლისურის და პიანინოს გაკვეთილებით. ძალიან ხშირად სესხულობდა ფულს, ხოლო კრედიტორებს პოლიტიკაზე საუბრით გონებას უფანტავდა. ''ულისეს'' დასაწერად მას 7 წელი დასჭირდა. ამ შვიდ წელიწადში, კი მან 18ჯერ გამოიცვალა საცხოვრებელი.( შვეიცარიაში, იტალიაში და საფრანგეთში. )




ჰარუკი მურაკამი დგება დილის 4 საათზე და 6 საათის განმავლობაში შეუწყვეტლივ წერს, წერის შედეგ დარბის, ცურავს, კითხულობს, უსმენს მუსიკას. მურაკამი თვლის, რომ ასეთი რეჟიმი ეხმარება ტრანსში ჩასაძირად, რაც სასარგებლოა მისი შემოქედებისთვის. ოდესღაც ის ცხოვრების მჯდომარე წესს მისდევდა, წონაში იმატებდა და დღეში სამ კოლოფ სიგარეტს ეწეოდა. შემდეგ გადავიდა სოფელში, შეეშვა სიგარეტს და ჯანსაღი საკვების მიღება დაიწყო. უკვე 25 წელია დარბის. მისი ასეთი ცხოვრების ერთადერთი მინუსი ის არის, რომ ბევრი დრო არ რჩება მეგობრებისთვის.

''ჩემი მკითხველისთვის მნიშვნელობა არ აქვს, დღის როგორი რეჟიმი მაქვს. 
მათთვის მთავარია ახალი წიგნი წინაზე უკეთესი იყოს.''




ვლადიმერ ნაბოკოვი ''ლოლიტას'' ღამით, მანქანის უკანა სკამზე წერდა.  თვლიდა, რომ იქ არ იყო ხმაური, და გონების გამფანტველი ფაქტორები. ასაკში შესვლის შედეგ, მწერალი არასდროს წერდა სადილის შემდეგ, უყურებდა ფეხბურთს და ნადირობდა პეპლებზე, ზოგჯერ გარბოდა 25 კილომეტრს იშვიათ ეგზემპლიარისთვის.


მარსელ პრუსტი თავის რომანს ''დაკარგული დროის ძიებაში'' 14 წელი წერდა. ამ დროის განმავლობაში მან ნახევარ მილიონამდე სიტყვა დაწერა. წერაში ხელი, რომ არ შეეშალათ , მწერალი თავისი საძინებელი ოთახიდან არ გამოდიოდა. ღამით წერდა, ხოლო დღისით სამ ანოთხ საათამდე ეძინა. როგორც კი გაიღვიძებდა, ცეცხლს უკიდებდა ფხვნილს რომელიც ოპიუმს შეიცავდა - ასე იკურნავდა თავს ასთმისგან. თითქმის არაფერს ჭამდა. სვამდა მხოლოდ ყავას რძით  და იირთმევდა კრუასანებს. წერდა საწოლში, მუხლებზე ედო რვეული, ხოლო თავ ქვეშ ბალიშები.



■პატი



  ფაქტები ცნობილ მწერლებზე



"ბიძია თომას ქოხის" ავტორი ჰარიეტ ბიჩერ სტოუ მარკ ტვენის კარის მეზობლად ცხოვრობდა.




სანამ "და ვინჩის კოდის" ავტორი დენ ბრაუნი მისი ნაწარმოებით გახდებოდა ცნობილი, იყო პოპ-მომღერალი. მის ერთ-ერთ  სოლო-ალბომს "ანგელოზები და დემონები" ერქვა.


 1922 წელს მარსელ  პრუსტი და  ჯეიმს ჯოისი ერთმანეთს შეხვდნენ და საუბრისას აღიარეს,  რომ ერთმანეთის ნაშრომები წაკითხული არ ჰქონდათ.

აგათა კრისტის არ უყვარდა საკუთარი პერსონაჟი ერკიულ  პუარო და  მას  საძაგელ, მედიდურ, მოსაწყენ და პატარა ეგოცენტრულ ჭიანჭველას უწოდებდა.

მოლიერი სცენაზე  "მოჩვენებითი ავადმყოფის" მეოთხე წარმოდგენის დროს გარდაიცვალა, სადაც თავადვე თამაშობდა მთავარ როლს.

ჯერომ  სელინჯერი ხვდებოდა ამერიკელი დრამატურგის იუჯინ ო'ნილის ქალიშვილს, ოანას,  რომელიც  შემდეგ  ჩარლი  ჩაპლინის მეოთხე  ცოლი  გახდა.

გავრცელებული  ინფორმაციით,  ჯეიმს ჯოისის  უკანსაკნელი სიტყვები  იყო: "ნუთუ არავის ესმის?"

ტრუმან  კეპოტე  არასდროს  იწყებდა  ან ამთავრებდა ნაწარმოებს  პარასკევ დღეს  და ყოველთვის იცვლიდა სასტუმროს ოთახს, თუ მის  ტელეფონის  ნომერში რიცხვი 13 ერია.


ჯეკ  კერუაკმა "გზაზე" 120  მეტრი სიგრძის გრაგნილზე დაწერა.



Wednesday, July 19, 2017

წიგნის მოყვარული გირჩევთ






people are strange when you're a stranger

ალბათ თქვენს გარშემოც არიან ისეთი "მკითხველები" რომლებიც, თანამედროვე ლიტერატურას არ ენდობიან და არ კითხულობენ წიგნებს, რომლებსაც დროის გამოცდა არ ჩაუბარებიათ.  ზუსტად ასეთი მეგობარი ჰყავს "ნორვეგიული ტყის" მთავარ
პერსონაჟს ვატანაბეს. 
"თუ მხოლოდ იმ წიგნებს წაიკითხავ, რომლებსაც სხვები კითხულობენ, შენც დანარჩენებივით იფიქრებ."

აი ჰარუკი მურაკამის კი ზუსტად ამ წიგნის დაწერის გამო ეპატიება, რომ თანამედროვე მწერალია. ალბათ გიჩნდებათ კითხვა  რატომ ნორვეგიული ტყე?  beatles - Norwegian Wood (This Bird Has Flown), ეს არის წიგნის ერთ-ერთი პერსონაჟის ნაოკოს საყვარელი სიმღერა, რომელსაც ნაწარმოებში არაერთხელ ვხვდებით.
ტორუ ვატანაბე უნივერსიტეტის სტუდენტია. საუკეთესო მეგობრის, კიძუკის სიკვდილის შედეგ ურთიერთობას იწყებს მის შეყვარებულთან, ნაოკოსთან. გოგონა ტრამვირებულია კიძუკის გარდაცვალებით და მალე ფსიქიკური პრობლემები ეწყება. ამის გამო კი სანატორიუმში ხვდება. ამასთანავე ვატანაბე გაიცნობს მეორე გოგონას, სიცოცხლით სავსე მიდორის. რომელთანაც განსაკუთრებული ურთიერთობა აქვს. ბოლოს კი ხვდება, რომ ეს გოგონაც ძალიან სურს.
წიგნის მთავარი თემა კი : სიყვარული, ურთიერთობა, სექსი , დეპრესია და თვითმკვლელობაა.
რჩევა ! - ძალიან კარგი წიგნია, მაგრამ ამასთანავე ძალიან დეპრესიული ასე, რო არდადეგებზე ნუ წაიკითხავთ და თავს ნუ დაიმძიმებთ ემოციებით.

წიგნის მიხედვით გადაღებულია ამავე სახელწოდების ფილმი.

      *
                                               აი, ასეთია ჩემი ცხოვრება,
                                                                       არც ხელს მკიდებს, 
                                                                     არც მიცდის, 
                                                                        არც კი მაკვირდება, 
ცალკე დადის მოპირდაპირე ტროტუარზე    
                                                                            და ნერვიული ნაბიჯებით,
                                                                         უკან მოუხედავად, 
გზაზე მუდამ შუქნიშნის წითელ შუქზე გადადის...


ქართველი პოეტის ირაკლი კაკაბაძის, იგივე იაკი კაბეს, ლექსების კრებული  ''სამწერტილები'' ერთ - ერთი ის ქართული წიგნია რომელიც ბევრ ქართველ  პოეზიის მოყვარულს უნდა ჰქონდეს წაკითხული. წიგნში სულ რაღაც 118 გვერდია, მაგრამ პოეტი ახერხებს და მასში ბევრ ფიქრს უყრის თავს. ეს პატარა წიგნი სულ რამოდენიმე წუთში იკითხება, მაგრამ წაკითხვის შემდეგ ხშირად გვინდება მისი გადაკითხვა.
 ალბათ ბევრს გახსოვთ საქართველოს ბანკის  ჩატარებული თამაში #მევარსანტა. ჰოდა, მეც ზუსტად აქედან მერგო ეს შესანიშნავი წიგნი. ზამთრის შემდეგ კი საკმაოდ ბევრჯერ გადავიკითხე. ემოციები კი იგივეა რაც პირველად წაკითხვის შემდეგ. 



            ''შეეცადე დაინახო ცხოვრება იგი ყოველივე ხელოვნურზე უფრო მშვენიერია'' 


451º ფარენჰაიტი - არის ტემპერატურა რომელზეც ქაღალდი იწვის. რეი ბრედებრის რომანი 1953 წელს გამოიცა. წიგნი მოგვითხრობს სამყაროზე სადაც წიგნის შენახვა და კითხვა სასტიკად აკრძალულია. მისი მთავარი გმირი მონტეგია, რომელიც მეხანძრეთ მუშაობს. მეხანძრეების დანიშნულება სულაც არ არის ცეცხლის ჩაქრობა, არამედ პირიქით მისი მეშვეობით წიგნების განადგურებაა. ისინი წიგნებს მათ მეპატრონეებთან ერთად წვავენ. ერთ დღესაც მონტეგი შეხვდება უცნაურ გოგონას, სახელად კლარისას. მისი გაცნობა კი აიძულებს თავისი ცხოვრების შეცვლას... წიგნს ბრედბერი საჯარო ბიბლიოთეკაში, ნაქირავებ საბეჭდ მანქანაზე წერდა. თავიდან კი ნაწილ-ნაწილ იბეჭდებოდა ჟურნალ playboy-ში. 
ნაწარმოები ერთი ამოსუნთქვით იკითხება და არ ტოვებს მკითხველს უკმაყოფილოს. ასე, რომ გირჩევთ თქვენს ''წასაკითხ წიგნთა სიაში'' ჩაწეროთ.

მის მიხედვით 1966 წელს გადაიღეს ფილმი, იგივე სახელწოდებით.



"საბოლოოდ ყველაფერს ის აჯობებს, იპოვო ადამიანი, რომელიც შენი სარკე გახდება. დაიმახსოვრე, მხოლოდ სხვა ადამიანის გულში დაინახავ შენს ნამდვილ სახეს და შენში ღვთის არსებობას"


თურქი მწერლის ელიფ შაფაქის - სიყვარულის ორმოცი წესი''  წიგნი მეგობარმა მირჩია და მეც ბიბლიოთეკიდან გამოვიტანე ( ახლა ვნანობ ჩემს თაროზე რომ არ დევს ) 
წიგნი მოგვითხრობს 40 წლის ამერიკელ ქალზე, ელაზე რომელიც წიგნის გამომცემლობაში მუშაობს. ერთ - ერთ წიგნზე მუშაობისას ის გადაწყვეტს მისწეროს ამ ნაწარმოების  ავტორს. უმნიშვნელო მიმოწერა კი მალე რომანში გადაიზრდება. წიგნში მოქმედება მიმდინარეობს თანამედროვე დროში და ასევე მის პარალელურად დაახლოებით მეცამეტე საუკნეში,  სადაც მოთხრობილია შამს თებრიზის ისტორია. 
წიგნზე ბევრს არ ვისაუბრებ, რომ შინაარსი საიდუმლოდ დავტოვო, მაგრამ შემიძლია დაგპირდეთ, რომ ამ სასწაულის წაკითხვის შემდეგ ნამდვილად გაოცებული დარჩებით.




სალამი ბიჭებო და გოგოებო. ჰანა ბეიკერს უსმენთ.

ჯეი აშერის - ''13 მიზეზი'' მოგვითხრობს ჰანა ბეიკერის შესახებ, რომელიც სიცოცხლეს თვითმკველობით ასრულებს. სიკვდილის წინ  გოგონა  რამოდენიმე აუდიოკასეტას ჩაწერს. ამ კასეტებში კი ყვება თავისი სიკვდილის ''13 მიზეზს''.
 წიგნი მოგვითხრობს გოგონაზე რომელიც იმდენად სუსტი იყო, რომ დაცინვას ვერ გაუძლო და სიკვდილი გადაწყვიტა,  ამავე დროს კი  იმდენად ძლიერი იყო, რომ თავი მოიკლა, მაგრამ მის გარშემო ვინ რას წარმოადგენდა ყველაფერი გამოააშკარავა. 

"როდესაც ცამეტსავე მხარეს მოუსმენთ - რადგან ამ ამბავს ცამეტი მხარე აქვს - კასეტებს გადაახვევთ, ყუთში ჩააბრუნებთ და ამბის მომდევნო გმირს გაუგზავნით. შენ კი იღბლიანო მეცამეტევ შეგიძლია კასეტები ჯოჯოხეთში გამოიყოლო, როცა მოკვდები. შესაძლოა იქ შეგხვდე კიდეც."

მე კი მთავარ გმირს სუსტად აღვიქვამ. არავის აქვს იდეალური ცხოვრება, ბევრს დასცინოდნენ სკოლაში, ჭორებს უვრცელებდნენ, მარამ ეს მიზეზები თვითმკვლელობისთვის ძალიან უმნიშვნელოა. ვფიქრობ ბევრმა მოზარდმა უნდა წაიკითხოს ეს წიგნი და მიხვდეს, არავინ არის ღირსი რომ მის გამო თავი მოიკლა. უბრალოდ უნდა ეცადო მსგავს ''ბოროტ ენებს'' ყურადღება არ მიაქციო.
წიგნის მიხედვით გადაღებულია სერიალი - 13 reasons why.


"დანამდვილებით არავინ ვიცით რა სახის ან რა მასშტაბის გავლენას ვახდენთ სხვა ადამიანების ცხოვრებაზე, მაგრამ მაინც ჩვენსას ვაწვებით ხოლმე. "


''საკუთარ თავს ვერსად დაემალებით. ვერც გაექცევით და ვერც საკუთარ გონებას გამორთავთ.''












■პატი

Wednesday, July 12, 2017

ნაწყვეტი "აჩრდილის ამბორიდან"






აგიკვიატე ისე,რომ სხვის სხეულშიც შენი სული მელანდებოდა. მათ ქცევებს შენსას ვადრიდი და ვხვდებოდი,რომ არც ერთი მათგანი არ გგავდა,ან მე გაგაიდეალე ზედმეტად და დაგხატე ჩემს გონებაში ისეთი, როგორიც რეალობაში არ იყავი და მე მინდოდა რომ მყოლოდი. თავს ვიტყუებდი, ვაჯერებდი,რომ ისევ გიყვარდი, რომ საღამოს ისევ გავიპარებოდით ერთად და გამთენიისას დავბრუნდებოდით. ყველაფერი შენს თავს მახსენებდა. ნეტავ მყავდეს პერაონაჟი,ვისაც ამ ყველაფერს დავაბრალებდი და მე შევძლებდი გრძნობებდაცლილი სიარულს.






მარი სიბოშვილი

Wednesday, July 5, 2017

მეტისმეტად ხმაურიანი მარტოობა - ბოჰუმილ ჰრაბალი

 ზეცა სულაც არ არის ჰუმანური ისევე, როგორც სიცოცხლე ჩემ ზევით, ჩემ ქვევით და ჩემში.

"მეტისმეტად ხმაურიანი მარტოობა" ჩეხი  მწერლის,  ბოჰუმილ ჰრაბალის კალამს ეკუთვნის და ამ პატარა რომანს მის შემოქმედებაში  განსაკუთრებული ადგილი უკავია. წიგნში ამბის მთხრობელი მაკულატურის მწნეხელი ჰანტაა, რომელიც  უკვე ოცდათხუთმეტი წელია ამ საქმითაა დაკავებული და რომელიც საკუთარ  თავს "ჩემდა უნებურად  განათლებულს" უწოდებს. წიგნის კითხვის დროს განსაკუთრებული გრძნობა გეუფლება, რადგანაც გრძნობ როგორ ხმაურობს ჰანტას მარტოობა...

"ვიღიმები, რადგანაც პორტფელში მიწყვია წიგნები, რომლებისგანაც მოველი, რომ დღეს საღამოს საკუთარი თავის შესახებ რამე ახალს შევიტყობ, იმას, რაც ჯერ არ ვიცი."

"ლაო-ძი ამბობდა, ამქვეყნად მხოლოდ ის ადამიანია მიბაძვის ღირსი, რომელმაც შეიცნო თავისი სირცხვილი და შეინარჩუნა თავისი სიდიადე..."

"როდესაც კარგ წიგნში ვიყურები და თან დაბეჭდილი სიტყვებისგან ვთავისუფლდები, სხვა არაფერი რჩება, გარდა არამატერიალური აზრებისა, რომლებიც ჰაერში დაფრინავენ, ჰაერს ეყრდნობიან, ჰაერით იკვებებიან და ჰაერს უბრუნდებიან, რადგან ბოლოს და ბოლოს ყველაფერი ხომ ჰაერია, თან არსებობს, თან არა, როგორც წმინდა ზიარებისას სისხლი."
"ჭეშმარიტების შემცველი აზრები გარედან მოდის, ჩვენ გვერდით არსებობს ისე, როგორც ჯამში ჩაყრილი ატრია არსებობს."

"როცა ვკითხულობ, კი არ ვკითხულობ, არამედ ყოველ ლამაზ წინადადებას ნისკარტში ვიქცევ და კამფეტივით ვწუწნი, დიდხანს ვაგემოვნებ, თითქოს ლიქიორს ვსვამო, ვიდრე ალკოჰოლივით არ შეიწოვება ჩემში ამოკითხული ახალი აზრი და ეს იქამდე გრძელდება, სანამ წაკითხული მხოლოდ ტვინსა და გულს კი არა, ძარღვების გავლით უმცირეს კაპილარებსაც კი არ მიაღწევს."

"ზეცა ჰუმანური არ არის და არც ის ადამიანი შეიძლება იყოს ჰუმანური, რომელსაც ეს ასე ჰგონია."

"როცა ჩემს ჰიდრავლიკურ წნეხში მშვენიერ წიგნებს ვატარებდი და წნეხი ბოლო ფაზაზე გადადიოდა, ანუ ოცი ატმოსფეროს ძალით წნეხდა მათ, ადამიანის ძვლების მსხვრევის ხმა მესმოდა, თითქოს ხელის საფქვავში იფშვნებოდა წნეხში ჩაყრილი კლასიკოსების თავის ქალები და ძვლები, თითქოს თალმუდის ფრაზას ვატარებდი წნეხში: „ჩვენ ზეთისხილს ვგავართ, მხოლოდ დაწურვის შემდეგ გავცემთ იმ საუკეთესოს, რაც ჩვენში იმალება."

"მე რომელიც ვცხოვრობ ქვეყანაში, სადაც ბოლო თხუთმეტმა თაობამ წერა-კითხვა  იცის, იმისთვის ვკითხულობ, რომ კითხვისგან აღარასდროს დამეძინოს, რომ კითხვისგან  ციებ-ცხელება დამემართოს."

"მოწიწებითა  და აღფრთოვანებით მახსენდებოდა ჰეგელი, რომელიც მასწავლიდა, რომ ერთადერთი, რისაც შეიძლება ამქვეყნად შეგეშინდეს გახევების მდგომარეობაა, რომ მხოლოდ მომაკვდავი ფორმების უძრაობაა შიშის მომგვრელი."

"საერთოდ, მიყვარდა ბინდი, მხოლოდ ბინდში მიჩნდებოდა იმის შეგრძნება, რომ შეიძლება რამე განსაკუთრებული მოხდეს; მოსაღამოვების შემდეგ, ბინდში, ყველაფერი უფრო ლამაზად გამოიყურება, ყველა ქუჩა, ყველა მოედანი, საღამოობით ხომ ყოველი ადამიანი,აი თავისთვის რომ მისეირნობს იასავით ლამაზია..."



Monday, June 26, 2017

ზაფხულში წასაკითხი წიგნები






''ქარწაღებულნი ''ძალიან საინტერესო წიგნია,ჩამთრევი, პერსონაჟებიც განსხვავებული. განსაკუთრებით სკარლეტი და რეტი. კითხვისას ამ წიგნიდან სიამოვნებას იღებ და სულ გრძნობ როგორ გიზიდავს წასაკითხად





პატრიკ როტფუსის ''ქარის სახელი ''- ტრილოგიის პირველი წიგნი. გამოვიდა 2007 წელს და თავიდანვე ბევრი ჯილდოც მიიღო. წიგნის მთავარი გმირი ქვოუთია არკანისტი და მუსიკოსი. ქვო მეფუდუკეა იგი მეკალმეს უყვება თავის ისტორიას , ლეგენდებს მის შესახებ, მის მიღწევებს. 
ბიჭი მშობლების და მისი დასის დაღუპვის შემდეგ, მარტო იზრდებოდა ქუჩაში . შიმშილობდა იპარავდა. ის მოახერხებს და დაიწყებს სწავლას უნივერსიტეტში სადაც ამზადებენ არკაისტებს (ჯადოქრებს ) ამ უივერსიტეტში კი ცდილობს მოიპოვოს ინფორმაცია ჩანდრიანებზე , მისი მშობლების მკვლელებზე. 
ვფიქრობ ეს წიგნი ყველას მოეწონება , განსაკუთრებით კი ვისაც ფენტეზი უყვარს.


ზებულონი - ქარჩაძის გახმაურებული რომანია, რომელშიც ბედისა და მოვალეობის პრობლემატიკაა გაშუქებული. წიგნი სამ თავად არის დაყოფილი: შურისძიება, სიყვარული , სიკვდილი. ზებულონს ახასიათებს კლასიკური თხრობის სტილი, რაც ნებისმიერ მკითხველისათვის ადვილად აღსაქმელია. რომანი საქართველოს ისტორიული რეალობის ფონზე მიმდინარეობს. ამბავი, რომელიც მთავარი გმირის, ზებულონის "თავგადასავალის" ფორმითაა შემოთავაზებული, ადამიანური სულის უღრმეს ფენებში წვდომის საშვალებას გვაძლევს. ბედისწერისა და უაღრრსად საინტერესო განზომილებას ქმნის . 

პირველად , აგატას შემოქმედებას "მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში " - თ გავეცანი და გაოცებულიც დავრჩი . მაგრამ , არა ნაკლებ გაკვირვებული დავრჩი " როჯერ ეკროიდის მკლელობის" ფინალით . ვთვლი, რომ ამ ჟანრში აგათას ამ ნაწარმოებს ყველაზე ორიგინალური დასარული აქვს. ნაწარმოებში მოქმედება მიმდინარეობს ინგლისის პატარა სოფელში ქინგს-ებოთში, სადაც იპოვნიან ახალგაზრდა, მდიდარი ქალის გვამს . ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟად და ამბის მთხრობელად აქ გვევლინება კეთილშობილი ექიმი, რომლის აზრითაც ქალის გარდაცვალების მიზეზი საძილე აბების გადაჭარბებული მიღების ბრალია. აქვე იკვეთება ექიმის დაც, რომელსაც ყოველთვის გააჩნია თავისი შეხედულებები ყველა საკითხზე . თუმცა გადის რამოდენიმე დღე და ქინგს-ებოთში პოულობენ ყველასთვის ნაცნობი , მდიდარი და კეთილშობილი ფაბრიკანტის როჯერ ეკროიდის გვამს , რომელსაც ზურგში ხანჯალი აქვს ჩარტყმული. გამოძიებაში ერთვება აგათას უცველილი დეტექტივი ერკიულ პუარო , რომელიც არის გასული პენსიაზე და სიბერის მშვიდად გასატარებლად საცხოვრებლად გადავიდა ქინგს-ებოთში. ამის შემდეგ განვითარებული მოვლენები იხილეთ წიგნში. გარწმუნებთ წიგნი აღსავსეა მოულოდნელობებით .



სომერსეტ მოემის - ‘’თეატრი’’ . ერთი თვის წინ წავიკითხე. მეგობრის რჩევით. თავიდან ცოტა უინტერესოდ ვკითხულობდი, მეგონა არ მომეწონებოდა, მაგრამ ძალიან კარგი წიგნი აღმოჩნდა. ახალგაზრდა მსახიობ ჯულიას თავდავიწყებით უყვარდება ძალიან სიმპატიური მსახიობი მაიკლი. ისინი ქორწინდებიან და ხსნიან თავიანთ თეატრს. რომელიც მალე საკმაოდ კარგ წარმატებას მიაღწევს. წლები გადის და ჯულიას სიყვარული ქმრისადმი ნელ-ნელა ქრება. მას ახალი შეგრძნებები სწყურია. ის შემთხვევით გაიცნობს ახალგაზრდა ბუღალტერ თომას, რომელიც მასზე ბევრად ახალგაზრდაა. უყვარდება და იწყებს მასზე ზრუნვას. გააცნობს მის შვილს, უქირავებს ბინას, ატარებს წვეულებებზე. აი ასე გადაიქცევა მსახიობის ცხოვრება ერთ თამაშად... გირჩევთ ამ სასწაულ წიგნს დარწმუნებული ვარ თქვენც ისევე შეგიყვარდებათ ჯულია როგორც მე.




ჯოჯო მოიესის ''მე შენამდე'' -გასაოცარი წიგნი, რომლის წაკითხვის შემდეგ ორი კვირა დეპრესიაში ვიყავი. კითხვისას ბევრს ვიცინოდი და კიდევ უფრო ბევრს ვტიროდი. ნამდვილად კარგი წიგნია რომლის კითხვისას ხვდები რომ უნდა დააფასო ყველაფერი რაც გაგაჩნია, განსაკუთრებით კი ჯანმრთელობა. წიგნის მიხედვით გადაღებულია შესანიშნავი ფილმი, ამავე სახელწოდებით. ასევე მისი მეორე ნაწილიც არის ქართულად თარგმნილი ''შენ შემდეგ'' (წიგნი ილიაუნის ჩატარებულ ღონისძიებაზე ''იჩუქე წიგნი'' , ვიჩუქე) ,რომელიც აგერ უკვე ორი კვირაა ჩემს თაროზე დევს და თავის დროს ელოდება. რატომღაც მგონია ამ ნაწილით იმედები გამიცრუვდება ასე რომ, წაკითხვას არ ვჩქარობ.
















Friday, June 23, 2017

წამი ცხოვრებიდან ( ფაქტები მწერლებზე )

ზიგმუნდ სოლომონ ფროიდი

"რომ იცოდეთ რამხელა ძალა აქვს თქვენს ფიქრებს, მაშინ ნეგატიურად არასოდეს იფიქრებდით!"

ზიგმუნდ ფროიდი ლაპარაკობდა: ლათინურად, ბერძნულად, ფრანგულად, ინგლისურად, იტალიურად, ესპანურად, ებრაულად და გერმანულად.


ფროიდი 6 წლის განმავლობაში კოკაინზე იყო დამოკიდებული.


1923 წელს მას ჰქონდა პირის ღრუს კიბო და ამის გამო მან გადაიტანა 33 ოპერაცია.


83 წლის ასაკში, რათა თავიდან აეცილებინდა აუტანელი ტკივილები, ფროიდმა თავის მკურნალ ექიმს სთხოვა, რომ მორფინის სასიკვდილო ინექცია მიეცა.




ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე
არის ადამიანი ღმერთის შეცდომა? – თუ ღმერთია ადამიანის შეცდომა?

ნიცშეს დაბადება ( 15 ოქტომბერი ) დაემთხვა მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ IV-ის დაბადების დღეს. ამიტომ მას მეფის საპატივცემულოდ დაერქვა ეს სახელი.


ნიცშეს ფსიქიკაზე ჰქონდა პრობლემები. თავისი ცხოვრების ბოლო 11 წელი მან ფსიქიატრიულში გაატარა. სადაც ბევრ ჩანაწერებს აკეთებდა. სხვათაშორის მისი ჩანაწერები შემდგომ მის წიგნად იქცა ''ჩემი და და მე''. მისი ყველაზე განსაცვიფრებელი აღიარება გახდა მისი მონაყოლი ,სექსუალურ კავშირზე საკუთარ დასთან.


ნიცშეს ორივე პაპა მღვდელი ჰყავდა. ხოლო მისი მამა პროტესტანტი პასტორი გახლდათ. თავად კი ათეისტი ოყო.


მიხეილ ბულგაკოვი
თქვენ დამცინით, რადგან არ გგავართ, მე კი დაგცინით, რადგან თქვენ ერთმანეთისგან არ განსხვავდებით.

მიხეილ ბულგაკოვი სპეციალურ ალბომში აგროვებდა ჟურნალებს და გაზეთებს, სადაც ეწერა მისი ნამუშევრების შეფასება კრიტიკოსებისგან, განსაკთრებით პიესებს. საერთო ჯამში მას შეგროვებული ჰქონდა 298 უარყოფითი შეფასება და მხოლოს 3 აფასებდა მას დადებითად.


ის ასევე აროვებდა ყველა იმ სპექტაკლისა და კონცერტის ბილეთს, რომელსაც ოდესმე დასწრებია. 

ბულგაკოვმა რვა წლის ასაკში წაიკითხა ''პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი'' და დაიზეპირა.

მწერალი თავის ნაწარმოებს '' ოსტატი და მარგარიტა'' 10 წლის განმავლობაში წერდა.


ბულგაკოვს სამი ცოლი ჰყვდა, მაგრამ არცერთ მათგანთან შვილი არ ჰყოლია.


ფიოდორ დოსტოევსკი

„მე მინდა თუნდაც ერთ ადამიანს ველაპარაკო ისე, როგორც საკუთარ თავს.“


დოსტოევსკის საკმაოდ ბევრი ვალი დაუგროვდა იმის გამო, რომ თამაში უყვარდა. ვალების გამო ის იძულებული გახდა რეკორდულ დროში დაეწერა წიგნი. რომანის დასრულება კი 21 დღეში შეძლო.

დოსტოევსკის არ შეეძლო წერა მაგარი ჩაის გარეშე. ღამით როდესაც თავის რომანებს წერდა, მის მაიდაზე ყოველთვის იდა ჭიქა მაგარი ჩაით.


დოსტოევსკიმ კონტრაქტი დადო გამომცემელთან, ფიოდორ სტელოვსკისთან, რის მიხედვითაც მისთვის ყოველ თვე ახალი რომანი უნდა მიეწოდებინა. პირობის დარღვევისას ის კარგავდა ჰონორარს და საავტორო უფლებებს 9 წლით.